Instalator PV ze Szczecina — 250 tys. PLN na panele w 24h

Pan Marek (39 lat) od 6 lat prowadzi JDG — firmę instalacyjną fotowoltaiki dla klientów indywidualnych i małych firm w regionie szczecińskim (Szczecin, Stargard, Police, Goleniów, promień 60 km). Zespół 10 osób: 8 monterów w 2 ekipach, projektant instalacji i koordynator logistyki. W 2025 firma zamontowała 95 instalacji PV o łącznej mocy 780 kWp, obrót 3,8 mln PLN. Renoma zbudowana na poleceniach — 40% nowych klientów z referencji od wcześniejszych instalacji.

Co się stało

Sezon montażowy w PV trwa kwiecień–wrzesień. Panele i inwertery trzeba zamówić w lutym–marcu — w kwietniu ceny rosną o 8–12%, a terminy dostawy wydłużają się do 6 tygodni. Hurtownia Pana Marka żądała 100% przedpłaty za 120 zestawów paneli i inwerterów — zamówienie na około 250 000 PLN. Na koncie firmy 60 tys. PLN wolnych środków, reszta zamrożona w nierozliczonych fakturach z poprzedniego sezonu (37,5% firm OZE zgłasza opóźnienia płatności).

Pan Marek próbował klasycznego kredytu obrotowego w banku. Bank podał 3 tygodnie na decyzję — a sezon startuje za 6 tygodni. W tej sytuacji pożyczka dla firm bez zdolności kredytowej była jedyną ścieżką dopasowaną do rytmu branży.

Trzy blokery po stronie banku

Po pierwsze — sezonowość przychodów. 70% rocznych przychodów firmy koncentruje się w 6 miesiącach (kwiecień–wrzesień). Scoring bankowy czyta to jako „niestabilny cash flow” i wymaga równomiernego rozkładu przychodów przez cały rok — co jest strukturalnie niemożliwe dla instalatora PV.

Po drugie — brak zabezpieczenia majątkowego firmy. JDG Pana Marka nie posiada hali, magazynu ani zaplecza — cały sprzęt montażowy mieści się w dwóch busach. Bank nie ma „twardego” aktywa firmowego do wyceny. Standardowa pożyczka dla firmy jednoosobowej w banku wymaga dokumentacji, której sezonowa firma montażowa po prostu nie ma.

Po trzecie — ryzyko sektorowe PV. Bank powołał się na redukcje mocy przez PSE (600 GWh w I połowie 2025, +34% r/r) i spadające ceny energii jako argument, że cała branża PV jest ryzykowna. Rzeczywistość: curtailmenty dotyczą dużych farm o mocy 1 MW+, nie instalatorów montujących systemy 5–15 kWp na dachach domów jednorodzinnych.

Co groziło

Zakup paneli w kwietniu zamiast w lutym = ceny wyższe o 8–12% i dostawy opóźnione o 6 tygodni. Oznaczałoby to utratę 3–4 tygodni sezonu montażowego, około 15 instalacji mniej i ~600 000 PLN mniej przychodu w całym sezonie 2026. Do tego ryzyko utraty części zakontraktowanych klientów, którzy nie mogliby dłużej czekać i poszliby do konkurencji.